ضرب المثل

ضرب المثل " آفتابه لگن هفت دست ، شام و ناهار هیچی " را حتما" بارها شنیده اید .
وقتی پدربزرگ ها و به خصوص مادربزرگ ها در مواردی مثلاً هنگامی که نو عروس به خانه بخت می آمد می گفتند آفتابه لگن هفت دست، شام و نهار هیچی کنجکاو می شدی که یعنی چه و بر اساس امکانات دنیای خودت برداشت می کردی،

 

ولی اگر از آنها منظورشان را می پرسیدی و خاستگاه آن ضرب المثل را جویا می شدی خیلی مختصر می گفتند قدیم ها یک دختر عروسی می کند، جهیزیه اش خیلی زیاد بوده ولی خودش هیچ هنر و کاری بلد نبوده است.
آفتابه لگن وسیله ای بوده که برای شستشوی دست و دهان قبل و بعد از خوردن غذا، کاربرد داشته است. در دوره قاجار نوکران آفتابه لگن را همراه حوله سر سفره می آوردند و اشخاص قبل و بعد از غذا دست و دهان خود را می شستند. انواع مسی و برنجی و تزئینی آن برحسب توان مالی صاحب خانه ساخته می شد.از آفتابه برای شستن و از لگن برای جمع آوری آب زاید استفاده می شود.
در قدیم که با دست غذا می خوردند، رسم بود که پیش از غذا دست ها را با آفتابه و لگن می شستند. در مهمانی ها آفتابه و لگن سر سفره می آوردند، آن را پیش یک یک مهمان ها می بردند و لگن را زیر دست هر یک می گرفتند و با آفتابه آب می ریختند و مهمان ها دست ها را می شستند و با حوله خشک می کردند. چون آفتابه لگن از تجملات سفره بود، لذا بعضی ها سعی می کردند سر سفره چند دست آفتابه لگن بیاورند، در این صورت انتظار مهمان ها این بود که با چند دست آفتابه لگن حتما غذا بسیار مفصل است اما گاهی پیش می آمد که این طور نبود و تشریفات سفره بیشتر همین آفتابه لگن بود و خبری از غذای درست و حسابی نبود در چنین مواردی بود که این مثل «آفتابه لگن هفت دست شام و ناهار هیچی» استفاده می شد. این ضرب المثل کنایه به وجود و اهمیت حواشی بیش از متن اشاره دارد .

منابع : سایت آخرین خبر
          سایت فرصت آنلاین
          سایت ویکی پدیا

رنک بازار

افزونه های جوملا فارسی